บทที่ 96 สุดท้ายก็พัง

พายุพูดไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ ราวกับโชคชะตาของเขาถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคอเอาไว้จนแน่น

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลัง

"ตั้งใจดูการแข่งขันหน่อยสิ"

พายุถูกกดหน้าให้แนบกับกระจกนิรภัย ดวงตาเบิกโพลงมองภาพเหตุการณ์ในสนามประลอง ต่อให้หุ่นยนต์จะเก่งกาจแค่ไหน ก็ไม่อาจต้านทานการถูกชำแหละอย่างป่าเถื่อนของฝ่ายตรงข...